Westbatterie

U ujścia Świny, z połowy XIX wieku wybudowany w celach obronnych, rozbudowany jako ciężka, ufortyfikowana bateria nadbrzeżna.

Przechodził przez różne ręce, bronił, niszczył, krył, walczył. Znosił naloty bombowców, a wokół niego ginęli ludzie w tysiącach.

Potem został magazynem warzyw i owoców PSS "Społem".

Niszczał, kurczył się, pokorniał. Czasy walk, wojen i zbrojnych konfliktów odeszły w siną dal, ale on się nagle odprężył i zmężniał, wypiękniał. Stoi sobie Fort Zachodni otworem i za drobną opłatą można go zwiedzać. Dotykać dział i broni, którą kiedyś celowano w bliźnich, schylać się w pustostanach i ruinach bunkrów, budynków służących do koczowania, przeżywania, słania w świat S.O.S., czyli bardzo ważnych informacji. Czuć wszędzie metaliczny zapach armat, smarów, wojennej zawieruchy.

Armatę dziś można wycelować w niebo. Tyle ptasich kluczy o tej jesiennej porze roku.

Czerwoną gwiazdę zakupić, z sierpem i młotem, z sentymentem do namacalnej historii.

Poczytać o tragicznych losach byłych właścicieli wystawianych tu mundurów.

Rozejrzeć się wokół, może i turysta odnajdzie przypadkowo zagrzebany w ziemi militarny eksponat.

"Fort jest miejscem kontemplacji oraz obcowania z historią i przyrodą, jednak w rozsądnych proporcjach tętni także życiem odbywających się tutaj wydarzeń i imprez" - głosi zdanie ze strony internetowej fortu.

Kontemplację zostawię sobie na łagodniejsze okoliczności. Obcowanie z przyrodą też. Imprezy lubię, jednak o innym charakterze. Historia dotyka tu najmocniej i przeraża wojenną grozą.

Zdjęcia (8)

Komentarze (0)